महामारीमुळे रेस्टॉरंट बंद झाल्याची आकडेवारी अत्यंत धक्कादायक आहे: फॉर्च्यूनने या वर्षाच्या सुरुवातीला दिलेल्या वृत्तानुसार, २०२० मध्ये १,१०,००० बार आणि रेस्टॉरंट बंद होतील. खेदाची गोष्ट म्हणजे, ही आकडेवारी पहिल्यांदा प्रसिद्ध झाल्यापासून, आणखी ठिकाणे बंद झाली असतील. अन्न आणि पेय उद्योगासाठीच्या या अशांत काळात, यात काहीतरी सकारात्मक शोधणे उपयुक्त ठरते. त्यापैकी एक म्हणजे, आपल्यापैकी प्रत्येकाला किमान एक तरी असे आवडते ठिकाण माहीत आहे, जे अकल्पनीय परिस्थितीतही टिकून राहिले आहे. 'नेशन'स रेस्टॉरंट न्यूज'नुसार, रेस्टॉरंट्ससाठी महामारीचा सामना करण्याचा आणि आपले अस्तित्व टिकवून ठेवण्याचा एक महत्त्वाचा मार्ग म्हणजे त्यांचे पॅकेजिंग.
सामाजिक अंतर आणि मास्क घालण्याच्या नियमांमुळे देशभरातील रेस्टॉरंट्स बंद असल्याने, ती टेक-आउट आणि कर्बसाइड पिकअपचा पर्याय निवडत आहेत—हे तुम्हाला आधीच माहीत आहे. पण वस्तुस्थितीने हे सिद्ध केले आहे की, प्रत्येक हुशार व्यावसायिक बदलामागे, पॅकेजिंगचा तितकाच हुशार निर्णय देखील महत्त्वाची भूमिका बजावतो.
उदाहरणार्थ, शिकागोच्या उच्च श्रेणीच्या रेस्टॉरंट समूह RPM ला, गुणवत्तेशी तडजोड न करता आपले उत्कृष्ट स्टेक डिनर आणि इटालियन खाद्यपदार्थ थेट लोकांच्या घरापर्यंत पोहोचवण्याचा मार्ग शोधावा लागला. उपाय? प्लास्टिकच्या टेकअवे कंटेनरऐवजी ॲल्युमिनियम कंटेनर वापरणे, जे पुन्हा गरम करण्यासाठी थेट ग्राहकाच्या स्वतःच्या ओव्हनमध्ये ठेवता येतात.
न्यूयॉर्क शहरातील ओस्टेरिया मोरिनी हे रेस्टॉरंट ताज्या पास्तासाठी प्रसिद्ध आहे. पण आपल्या सर्वांना माहीत आहे की, हे पोहोचवणे अवघड असते, कारण कालांतराने शिजवलेले नूडल्स स्पंजप्रमाणे सगळा सॉस शोषून घेतात आणि तुमच्या दारात पोहोचलेले जेवण एका मोठ्या, घट्ट गोळ्यासारखे दिसते. परिणामी, रेस्टॉरंटने नवीन, अधिक खोल भांड्यांमध्ये गुंतवणूक केली आहे, जेणेकरून वाहतुकीदरम्यान नूडल्स जेवढा सॉस शोषून घेऊ शकतात, त्यापेक्षा जास्त सॉस त्यात टाकता येईल.
शेवटी, शिकागोच्या पिझ्झेरिया पोर्टोफिनोमध्ये (आरपीएम ग्रुपचे आणखी एक रेस्टॉरंट), पॅकेजिंग हे एक प्रकारचे बिझनेस कार्डच बनले. पिझ्झा हा टेकआउटसाठी आधीच एक अतिशय योग्य पदार्थ आहे आणि पारंपरिक पिझ्झा बॉक्समध्ये खरोखरच काही सुधारणा झालेली नाही. पण पोर्टोफिनोने आपल्या बॉक्सेसवर चमकदार रंगांमध्ये लक्षवेधी कलाकृतींची एक मालिका जोडली. हे रेस्टॉरंट पॅकेजिंगमध्ये वेगळे दिसावे आणि पुढच्या वेळी ग्राहकांना पिझ्झा ऑर्डर करायचा असेल तेव्हा ते लक्षात राहावे, या उद्देशाने उचललेले एक पाऊल होते. अशा गोंडस डब्यात जेवण करणे हा एक सुखद धक्का नाही का?
या पॅकेजिंगमधील नवनवीन कल्पनांव्यतिरिक्त, एनआरएनच्या लेखात रेस्टॉरंट बंद झाल्यामुळे आणि विविध व्यावसायिक आव्हानांना प्रतिसाद म्हणून रेस्टॉरंट्सनी उचललेल्या इतर स्मार्ट उपायांबद्दलही चर्चा केली आहे, जे वाचण्यासारखे आहे. मला खात्री आहे की पुढच्या वेळी जेव्हा मी घरी उत्तम प्रकारे शिजवलेला, गरमागरम मुख्य पदार्थ घेऊन येईन, तेव्हा तो माझ्यापर्यंत पोहोचेल याची खात्री करणाऱ्या सर्व सर्जनशील विचारांची मला एक नवीन समज आलेली असेल.
आमच्या टेकअवेच्या वर्षात मला दिसलेली सर्वात मोठी समस्या म्हणजे आर्द्रतेचा घटक. झाकण असलेले स्टायरिन/प्लॅस्टिकचे ट्रे, मग ते त्याच पदार्थाचे असोत किंवा पुठ्ठ्याचे, त्यांना उष्णता टिकवून ठेवावी लागते, पण त्यातील बाष्पामुळे आतील पदार्थ ओले होऊ नयेत यासाठी हवा खेळती राहत नाही. याहून वाईट गोष्ट म्हणजे जिथे अजूनही कागदाऐवजी प्लॅस्टिकच्या पिशव्या वापरल्या जातात. मला अशा पुनर्वापर करण्यायोग्य पदार्थाची अपेक्षा आहे, जो अन्न गरम ठेवण्यासोबतच ओलावा आणि बाष्प नियंत्रित करू शकेल. लगद्याचे कंटेनर/झाकण अधिक चांगले आहे, पण त्याचा आतील भाग मेणाने लेपलेला असतो (जेणेकरून ते रस शोषून विरघळू नये), त्यामुळे आपण पुन्हा पहिल्याच पायरीवर येतो. कदाचित एक तळ/ट्रे अधिक गुळगुळीत, मेणाने लेपलेला किंवा सीलबंद असावा आणि एक वेगळे झाकण असावे, ज्याचा आतील पृष्ठभाग खडबडीत असेल आणि त्याला सील नसेल, जेणेकरून अन्नातून वर येणारा काही ओलावा शोषला जाईल. जेव्हा आपण या उद्योगाच्या विकासाबद्दल बोलत आहोत, तेव्हा अधिक घन पदार्थाचा विचार का करू नये, जो रेस्टॉरंटमध्ये अन्न भरण्यापूर्वी गरम केला जाऊ शकेल आणि अन्न पोहोचवताना हीटर म्हणून काम करेल?
पोस्ट करण्याची वेळ: २१ ऑक्टोबर २०२१