लेन- अनेक प्राण्यांनी माझा पाठलाग केला. कुत्रे, मांजरे, पक्षी-मला खात्री आहे की एक अस्वलही माझ्या मागे लागले होते, आणि मला त्याबद्दल अजिबात बोलायचे नाही.
मुद्दा हा आहे की, मला प्राण्यांच्या हल्ल्याची भीती माहीत आहे आणि ज्यांनी तसाच अनुभव घेतला आहे त्यांच्याबद्दल मला सहानुभूती आहे.
जेव्हा प्राण्यांचा विषय येतो, तेव्हा आपल्यापैकी काहीजण अतिप्रतिक्रिया देतात का? अर्थातच, पण मला त्याची पर्वा नाही. या क्षणी, तुमच्याकडे निवड करायला वेळ नसतो, तुम्हाला काहीतरी करायलाच हवं.
एकदा, परीक्षेच्या दिवशी मी हायस्कूलच्या जीवशास्त्र वर्गात होतो. प्रश्नपत्रिका वाटण्याच्या अगदी आधी, माझ्या जवळच्या टेबलावर काहीतरी गडबड झाली. काय झाले हे पाहण्यासाठी मी पाहिले आणि मला दिसले: एका वर्गमित्राने त्याच्या डेस्कवरील डफेल बॅगमध्ये एक अजगर ठेवला होता. मी उठून बाहेर गेलो आणि परत आलोच नाही. माझी बॅग तिथेच राहिली आणि मी परीक्षा दिली नाही.
२०१९ सालीच, जेव्हा एक डिलिव्हरीवाला पार्सल पोहोचवत होता, तेव्हा एका कुत्र्याने त्याच्यावर झडप घातली. तो डिलिव्हरीवाला घाबरला आणि त्या कुत्र्याच्या पिल्लाला टाळण्यासाठी गाडीच्या बोनेटवर चढला.
कुत्रा बाहेर आल्यावर मालकीण त्याचा पाठलाग करू लागली, पण लवकरच तिच्या गाडीच्या छतावर एक माणूस बसलेला तिच्या लक्षात आला. ती काही बोलली नाही, पण तिच्या चेहऱ्यावरचे भाव सर्व काही सांगून गेले.
मला खात्री आहे की हा कुत्रा इतर बहुतेक कुत्र्यांप्रमाणेच एक चांगला मुलगा आहे, पण मला स्वतःला भीती वाटेल आणि कदाचित मी गाडीत जाऊन बसेन. मला हेही आवडतं की ॲमेझॉनचे डिलिव्हरी करणारे लोक पार्सलची काळजी घेतात आणि ते पोहोचवतातसुद्धा.
पोस्ट करण्याची वेळ: २७ ऑगस्ट २०२१